Зошто јас? Две едноставни зборчиња, а во нив собран цел еден човечки космос.

Зошто токму јас? Зошто токму мене ми се случува ова? Зошто јас го носам овој товар, оваа љубов, оваа загуба, оваа радост, оваа борба? Зошто некој се раѓа во изобилство, а друг во недостаток?

Зошто некој лесно го наоѓа својот пат, а друг целиот живот трага по него? Можеби “Зошто јас?” е едно од најстарите прашања што човекот си го поставува.  Мудроста би нè потсетила дека не можеме секогаш да го избереме она што ни се случува, но можеме да избереме што ќе направиме со тоа што ни се случило. Понекогаш токму она што сме го сметале за неправда станува учител. Она што сме го нарекле пад станува почеток на созревање.

Филозофијата ќе нè праша нешто уште подлабоко: дали „Зошто јас?“ треба да остане прашање на страдањето, или да стане прашање на смислата? Од Сократовото „спознај се себеси“, па сè до современиот човек, едно нешто останува исто човекот не престанува да го бара значењето на своето постоење.

Психологијата би ни кажала дека зад „Зошто јас?“ често стојат стравот, разочарувањето, чувството на неправда, потребата да бидеме разбрани и желбата повторно да почувствуваме дека имаме контрола врз својот живот. Но понекогаш, кога ќе престанеме да се прашуваме само „зошто ми се случи?“, започнува едно поважно прашање: „Што можам да направам од ова?“

Духовноста, пак, го отвора прозорецот кон нешто поголемо од нас. Таа нè учи дека човекот не е само она што му се случува, туку и она што го носи во својата душа. Во христијанската духовна мисла, дури и во најтешките моменти човекот не е напуштен. Крстот не е само симбол на страдањето, туку и пат кон преобразувањето, надежта и воскресението.

А можеби животот самиот ни шепоти дека не секое „зошто“ ќе добие одговор.

Понекогаш одговорот не доаѓа како збор.

Доаѓа како човек што ќе ни ја подаде раката.

Реклама

Како љубов што ќе нè спаси од осаменоста.

Како грешка што ќе нè направи помудри.

Реклама

Како загуба што ќе нè научи да го цениме присуството.

Како тишина во која за првпат ќе го слушнеме сопствениот глас и можеби најголемата зрелост не е да го знаеме одговорот на секое „зошто“, туку да научиме како да продолжиме и кога одговорот сè уште го нема.

Реклама

Драги слушатели, вечерва во „Звездени Носталгии“ нема да бараме само виновници, случајности или судбина.

Ќе го погледнеме човекот од сите негови страни низ мудроста, филозофијата, психологијата, духовноста и низ секојдневните човечки искуства.

Ќе се обидеме да разбереме дали „Зошто јас?“ е крик на болката… или можеби почеток на едно големо внатрешно будење.

Реклама

Зашто можеби животот не ни ветил дека секогаш ќе биде лесен.

Но можеби ни дал нешто многу повредно:

Реклама

можност од секое искуство да станеме подлабоки, од секоја болка посилни, од секоја загуба помудри, а од секое „зошто јас?“ да стигнеме до едно тивко и моќно „за што?“

Добредојдовте во „Звездени Носталгии“.

Реклама

Вечерва поглед кон ѕвездите, но и поглед кон душата.

„Зошто јас?“ прашањето е човечко.

Реклама

Одговорот можеби се крие во начинот на кој ќе го продолжиме својот пат.

Реклама