Во денешнава колумна на теми од секојдневниот живот, ќе зборуваме за свет преполн со лажни насмевки, празни зборови и луѓе кои те прегрнуваат, а во исто време бараат најмеко место каде што ќе ти го забодат ножот. Свет во кој некои раце се протегаат кон тебе не за да ти помогнат, туку за да ти земат. Свет во кој добрината често се смета за слабост, чесноста за наивност, а искреноста за нешто што треба да се искористи.

Живееме во време во кое е доволно само еднаш да кажеш „не“ за некого да заборави на сите твои „да“. Можеш да бидеш тука за некого сто пати, да му помогнеш кога му е најтешко, да му подадеш рака кога сите други ќе се тргнат, да го браниш кога не е присутен, да му бидеш Човек кога нему му треба Човек. Но кажи му еднаш „не можам“, „не сакам“ или „ова не е во ред“ и одеднаш стануваш лошиот. Како сите твои добри дела да исчезнале, како човекот да не те памети по она што си го направил за него, туку само по она што еднаш си одбил да го направиш.

Реклама

Тоа е еден од најтажните облици на човечката неблагодарност.

Овој свет сè помалку сака луѓе со свое „јас“, полесно му е со марионети, со луѓе чии ставови можеш да ги менуваш, чии одлуки можеш да ги контролираш, чии граници можеш да ги поместуваш кога тебе ти одговара. Пожелно е да молчиш кога треба да зборуваш, да се согласуваш кога не се согласуваш, да трпиш за да не се налути некој, да премолчиш неправда за да не останеш сам.

Реклама

И токму тука човекот најмногу се губи, не кога ќе остане без луѓе, туку кога ќе се изгуби себеси за да ги задржи. Најтешко е за оние чисти души, за оние кои веруваат како деца. За оние кои не тргнуваат од претпоставка дека некој ќе ги излаже. За оние кои го слушаат туѓиот збор и му веруваат, затоа што самите не знаат да лажат. За оние кои кога сакаат, сакаат искрено, кога помагаат, не бараат ништо назад, а кога ќе пуштат некого во својот живот, го пуштаат со отворено срце. И токму таквите луѓе најчесто стануваат мета, не затоа што се слаби, туку затоа што веруваат дека и другите имаат срце како нивното. А немаат сите.

Има луѓе кои добрината ја гледаат како можност, искреноста како слабост, простувањето како дозвола повторно да те повредат. Има луѓе кои кога ќе им дадеш прст, не застануваат на прстот, ја побаруваат целата рака. И тогаш доаѓа оној момент кога сфаќаш дека си бил излажан од човек на кого си верувал. Тоа е посебна болка, не боли само лагата, боли сознанието дека човекот на кого си му верувал, свесно избрал да ја изневери твојата доверба. Тоа е исто како да му подадеш срце во рацете, а тој да ти врати камен. Болката е тивка, но остра, никој не ја гледа, не остава модринка, не крвари, не се превиваш од неа пред другите, само продолжуваш да живееш, да зборуваш, да се смееш, а внатре во тебе нешто се скршило.

Реклама

И најчесто таквите луѓе не кажуваат ништо, не прават сцени, не се одмаздуваат, само се повлекуваат. И тоа е моментот кога оној што те повредил често мисли дека победил, а всушност изгубил. Изгубил Човек кој можеби никогаш немаше да му наштети, Човек кој ќе му помогнеше, Човек кој ќе останеше покрај него и кога другите ќе си заминеа. А таквите луѓе не се среќаваат секој ден, а таков Човек кога еднаш ќе го изгубиш, можеби навистина го губиш засекогаш.

Затоа, не ја злоупотребувајте добрината на луѓето. Ако ви треба помош – побарајте ја, ако нешто не можете – кажете, ако некого не сакате во својот живот – бидете искрени. Но не земајте од некого нешто што не сте подготвени да му го дадете и самите, не ја газете чесноста на човек кој ви верувал, не ја користете неговата наивност за ваша корист. Со своите постапки не го ,,убедувајте” дека е будала затоа што ви верувал, бидејќи наивноста не е секогаш глупост, понекогаш е само чистота која сè уште не научила дека не секој човек има чисти намери.

Реклама

И да, сите ние понекогаш кажуваме „бела лага“. Понекогаш премолчуваме нешто за да не повредиме некого. Понекогаш вистината ја кажуваме повнимателно затоа што знаеме дека зборовите можат да бидат остри. Понекогаш лажеме за да спасиме некого од непотребна болка. Но постои огромна разлика меѓу лага која штити и лага која уништува. Меѓу лага кажана за да поштедиш нечие срце и лага кажана за да го искористиш. Разлика меѓу премолчување од милост и измама од корист. Секој човек треба да знае да ги разликува лагите и да знае каде е таа граница, бидејќи лагата можеби може да трае некое време, но вистината има една чудна навика, секогаш наоѓа пат до светлината. Можеш да сокриеш збор, можеш да сокриеш порака, можеш да сокриеш постапка, но тешко можеш засекогаш да ја сокриеш вистината. А кога ќе излезе на виделина, не боли само тоа што си бил откриен, боли сознанието дека си изгубил некој, кој можеби искрено те сакал, почитувал и ти верувал.

Затоа, ако си чесен, не се срами од тоа, биди горд. Чувај ја таа светлина во себе, дури и кога светот околу тебе изгледа темен. Не дозволувај туѓата нечистотија да те натера да ја извалкаш сопствената душа. Да, понекогаш ќе бидеш излажан, ќе бидеш искористен, ќе веруваш во погрешен човек, ќе дадеш повеќе отколку што си добил, ќе се прашуваш зошто си бил добар кон некого, кој не знаел да ја цени твојата добрина. Но не дозволувај тоа да те претвори во него, тоа ќе биде неговата најголемата победа, да создаде ист како себе.

Реклама

Не е победа на оној што те повредил да му вратиш со иста мера, победа е да поминеш низ болката и повторно да останеш Човек. Да простиш, но да запомниш, да не мразиш, но да научиш, да не се одмаздуваш, туку да поставиш граница, бидејќи простувањето не значи дека повторно треба да му ја дадеш истата врата на човекот кој еднаш влегол со лоши намери, можеш да простиш и од далеку.

Можеш да посакаш некому добро, а сепак да продолжиш без него, можеш да не носиш омраза во себе, но никогаш повторно да не дозволиш некој да има ист пристап до твоето срце. И не, таквиот пристап не е суровост, тоа е зрелост.

Реклама

И запаметете, човекот кој е наивен како дете, кога еднаш навистина ќе биде повреден, често заминува тивко, не затоа што не му било важно, туку затоа што му било премногу важно. Таквите луѓе можат долго да простуваат, долго да разбираат, долго да наоѓаат оправдувања за другите, но кога еднаш ќе се скрши последното парче доверба, нешто во нив се менува. Не стануваат полоши, само стануваат повнимателни. Зад нив можеби ќе остане најголемата неправда кон нив, тоа што луѓето нивната тишина ја мешаат со слабост, а тие во тишината водат цели битки, ја носат болката како крст, без да ја покажуваат. И тие плачат, но кога никој не гледа, се прашуваат каде погрешиле, се обидуваат да разберат зошто некој, кому му дале срце, им вратил со рана. И токму таа болка, колку и да е тешка, еден ден ги прави поголеми.

Ги учи дека не треба да престанат да бидат добри, само треба да научат кому ја подаруваат својата добрина. Дека не треба да престанат да веруваат, туку треба да научат дека довербата се заслужува. Дека не треба да престанат да сакаат – туку да научат дека љубовта без граници понекогаш станува самоповредување. И можеби токму тоа е лекцијата што животот најтешко ја учи – Не дозволувај болката да те претвори во оној што те повредил. Ако некој те излажал – ти биди искрен, ако некој те искористил – ти не користи други, ако некој ти го скршил срцето – не крши туѓо, ако некој ти направил неправда – не станувај неправеден. Во светот кој е полн со темнина, не мора и ти да станеш дел од неа. Остани Човек и кога е тешко и кога боли и кога добрината не ти се враќа, кога ќе ти кажат дека си наивен затоа што сè уште веруваш во чесност. Ти верувај, не затоа што сите луѓе се добри, туку затоа што не сакаш туѓата лошотија да го промени она што е најубаво во тебе.

Реклама

Затоа, чувај го своето срце, не го затворај целосно само затоа што некој не знаел да го чува. Постави граници, но не гради ѕидови, биди внимателен, но не станувај циничен. Прости, но памети, сакај, но не заборавај да се сакаш себеси и пред сè, остани Човек. Во свет во кој сè може да се купи, најскапоцено останува она што не се продава – чиста совест, искрено срце и човечност.

Ако некогаш се прашаш дали вреди да бидеш добар во свет што често не ја наградува добрината, сети се на едно, ти не си добар затоа што очекуваш светот да ти врати, ти си добар затоа што тоа си ти. И не дозволувај туѓата лага да ти ја украде најубавата вистина за тебе, дека и покрај сè што си претрпел, си останал Човек.

Реклама