Поврзете се со нас

Шоу Биз

Ѕвездите на Гранд се далеку, но срцето на Александар Стевановски сеуште пее преку стихови

Објавено

на

Се сеќавате ли на едно амбициозно младо момче кое имаше желба да ги освои ѕвездите. Некогашен натпреварувач на „Ѕвездите на Гранд“, а денес автор на емотивни песни и животни приказни. Што прави и каде е денес Александар Стевановски, момчето кое од мали нозе ја носи музиката во своето срце.


Александар првпат ја освои јавноста со својот настап на популарното регионално музичко шоу „Ѕвездите на Гранд“. Со својата желба да ја освои публиката и жирито, тоа младо момче, тогаш, направи едно вистинско и интересно шоу кое долго време се раскажуваше наоколу. Можеби тоа беше успешно сценарио со кое го привлече вниманието на себе.

Иако желбата за пеење беше негова голема љубов, поради проблеми со гласот, тој мораше да ја напушти сцената како пејач. Сепак, тоа не го спречи да остане дел од музичкиот свет, само што патот го одведе во друга насока.

Денес Александар пишува текстови за песни, и тоа навистина успешни. Некои од песните на кои е автор/текстописец се:

  • „Патник без адреса“ – емотивен стих за лични моменти и љубовни приказни
  • „Солзи нека течат“ – песна која ја носи неговата искреност и животни емоции.
  • „Прелетај соколе“ – композиција инспирирана од народни мотиви, но со современ личен печат.
  • „Стојне мома на чорбаџи Стојана“ и „Решив дома да се вратам“ – дела кои ја покажуваат неговата способност да пренесе приказна низ текст. Следуваат и
  • За Велигден, За четири наши дечиња, Ергени се збрале, Решив дома да се вратам и уште многу други.

Неговите стихови се силни, емотивни и носат печат на личното искуство, затоа и лесно допираат до публиката. Македонската естрада веќе препознава дека зад сцената стои автор кој има што да каже, а веќе почнува да ја освојува и естрадата надвор од Македонија, почнува со ситни чекори, да зачекорува и низ просторите на бивша Југославија.

Иако моментално живее и работи во Германија, Александар останува силно поврзан со татковината. Неговите текстови често се инспирирани од животот дома, од спомените и од емоциите кои сака да ги овековечи.

Покрај песните, Александар пишува и кратки животни раскази. Тие се интимни, инспирирани од сопствените искуства и моменти кои сака да ги претвори во зборови. Неговата голема желба е еден ден тие раскази да бидат собрани и објавени во книга, како еден вид личен печат и трајно сведоштво за животот низ неговите очи.

Александар Стевановски е доказ дека музиката и уметноста не завршуваат со еден настап или една кариера. И кога судбината ќе ја смени насоката и патиштата, вистинската љубов секогаш наоѓа пат. Кај него, тоа е патот на зборовите – во песни, во раскази и во идеи кои еден ден ќе ги собере меѓу корици на книга.


Реклама
Во Твоја Зона
Продолжи со читање
Реклама Во Твоја Зона

Шоу Биз

Ѕвездени носталгии тема – Срцето не е камен 28.07.2026

Објавено

на

Од

Каменот не чувствува тежина од она што го носи, а срцето ја памети секоја љубов, секоја болка и секое простување. Колку повеќе се обидува да стане тврдо за да не биде повредено, толку повеќе ја губи својата вистинска природа. Зашто силата на срцето не е во тоа да не чувствува, туку да остане живо и способно да љуби, дури и кога светот го учи на спротивното. Бог не му дал на човекот срце за да стане камен, туку за преку неговата мекост да ја препознае вечноста. Каменот останува ист низ вековите, но срцето расте секогаш кога избира милост наместо омраза, вистина наместо гордост и љубов наместо страв. Само срце што знае да се скрши може повторно да биде составено од Божјата благодат. Науката вели дека тоа непрестајно се приспособува – неговиот ритам се менува со секоја емоција, со секоја мисла и со секој здив.

Реклама
Во Твоја Зона

Она што е живо не е создадено да биде неподвижно, туку да одговара на животот. Затоа, ако срцето се претвори во камен, не ја губи само својата чувствителност, туку и својата суштина. Вистинската сила не е во нечувствителноста, туку во способноста повторно да се отвори, да простува и да љуби, и покрај сите рани. На крајот, не се мери големината на човекот по тоа колку успеал да го стврдне своето срце, туку по тоа колку успеал да го сочува живо. Каменот не страда, но ниту љуби. Срцето, иако ранливо, е единственото место каде што болката може да се преобрази во мудрост, простувањето во слобода, а љубовта во вечност. Само срце што останало човечко може да стане храм на Божјото присуство.

Реклама
Во Твоја Зона
Продолжи со читање
Реклама
Реклама
Реклама Во Твоја Зона
Реклама
Реклама
Реклама
Реклама
Реклама
Реклама

ПОПУЛАРНИ